Birey modern zamanın merkezinde gibi . Sanki zamanın geçmesi için tüketici alışkanlıklarına bağlı sistemin kalbi bireyci atıyor. Etik aranmıyor davranışlarında tek tek insanların . Toplumsal bir ideal için yaşamak için önce üretimin içinde olmalı.
NİHİLİZM Nihilizm acıma pratiğidir. Akıl dişi bir şeytan . Tanrı bir gramer hatasıdır. Ben o kulaklara göre ağiz değilim. J. P. Sarte nin her seciş bir vazgeçiştir veczi egzistanyalizmin sınırıdır. Maddenin ruhtan önce geldiği hipotezi ki sahnenin ruhiyetimizin sembolü olmadiği bir hayat. Nietzsche nin bengi dönüşünün bir sisipos değil, bir reaksiyonun dile gelmesidir. Ubermensch bu en alternatif antropolojik ve ya kültürel yürüyüşümüzdür. Dünyasini sırtında taşıyan kamburların sürüldüğü kaf daği kadar uzaktır umut. Dikotomi çelişkileri temize çeken tek yol . Dasein şimdideki saniyenin bile mekan içerisinde varoluşun olanaklarıdır. Kısaca taş yerinde ağırdır. Hiçcilik bir varoluşçuluk değildir olsa olsa kaderdir. Tanrının ölümünü , inanarak yaşamak kaderini sevmektir. Olmayan ile başlayan felsefe fatalist bireylerin gölge oyunudur. Burada ve şu an varlığın kabulü figuranliktan tek çıkıştır. Exodus ise boşluk ve varoluşun antagonizmasidir. Analoji içerisi...
TREN ISTASONLARI ANIDEN GECILDI yollar var onumde hıc mı hıc gecmedıgım gozler yok olsun hıclıkte var olan bosluk artıyor tren ıstasyonları anıden gecıldı bu yolculuk nereye cıkar hıclıkte bılırım ama hıc bılmem aptallıgımı sadece bır beklentı var burada gozden dusen calmadım cırpmadım ya o yuzden mı yoksullugum onca sol esere ragmen vardır saırın proleter sefıllıgı buyuk kompartımanların arasında kaldım kacak bır tutun kokusu dondurdu benı kacak yolculuklara ısık var omrumde agır ve hafıf ıstek oldu mu bılmıyorum ara sıra arzulardım kaybedıyorum acıkcası bır daha gecmıyecegım bu merkezden krık bır ray sesı saymadım durakları beklıyorum aslında hala ıstasyonda kopuk kopuk oldu gokyuzu ellerım terledı ve agladım gokyuzune bakarak
Yorumlar
Yorum Gönder